تبليغاتX
چشمک ستاره


چشمک ستاره





درد و دل


آثار بجا يك عاشق


نويسنده


دوستان


موضوعات :


آمار وبلاگ :

طراح قالب:


لوگوي دوستان


كد جاوا :

مرسی خدا
سلام

خوبم

یه خواب جالب دیدم

هیچ وقت مثل اون موقع آروم نبودم

فرداش آروم بودم

آرامشی که اون بهم داد خیلی عجیب بود

انگار هیچ وقت سخت نبوده

هیچ دردی نبوده

آروم بودم

اون کی بود؟

نمی دونم

وای خدا

چقد شبیه اون آقایی بود که اومد تو کلاس

شعر نوشت

من بودم و مریم و طیبه

چه خط قشنگی داشت

ولی اون نبود

چهره مهربونی داشت

یه جوری بود

نمی دونم بعد از خوندن آدم و حوا بود یا قبلش

خلاصه هر چی بود

مرسی خدا

واسه آدمای مهربونی که خلق کردی

که میان تو خواب یکی دیگه

آرومشون می کنن

مرسی خدا

بوس


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 10 اردیبهشت1388 در ساعت: 22:56
|+|

خوشبخت
آدمهای خوشبخت

                   همیشه در زمین قدم می زنند


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 10 اردیبهشت1388 در ساعت: 22:52
|+|

چگونه تو را از ياد ببرم ، چگونه؟
چگونه تو را از ياد ببرم ، چگونه؟                                                     به چشم من که مجنونم کسي مثل تو ليلا نيست
بگو بين دو صد يارت ز من عاشقتر آخر کيست
من تنبل که تا اکنون به دنبال دهي بودم
ببين حالا همين تنبل به درس عشق گرفته بيست
به صد شيوه به تو گفتم که در عشق تو مي سوزم
تو را اما گمان افتاد که عشق من فقط بازيست
در آن لحظه که تو نيستي دلم ديگر به پيشم نيست
بيا جانا ببين آخر که جاي تو چه قدر خاليست
يقين روزي که من بينم دو تا چشم سياهت را
دل ديوانه ام را تو نمي داني به چه حاليست
بناليدم به پيش سنگ و او آخر به رحم آمد
بماندم من که آخر اين دل سردت ز جنس چيست


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 16 شهریور1387 در ساعت: 10:33
|+|

کاشکی

  کاشکی یه روز باهم دیگه سوار قایق می شدیم

 

                                   دور از نگاه آدما هر دومون عاشق می شدیم

 

                               کاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا می گرفت

 

                                    گل سرخ دلمون کاش بوی دریا می گرفت

 

                                                کاش تو هوای عاشقی

 

                                             لیلی و مجنون می شدیم .

 

                             باد که تو دریا می وزید با هم پریشون می شدیم

 

                             کاشکی یه ماهی قشنگ برای ما فال می گرفت

 

                                               برامون از فرشته ها

 

                                              امانتی بال می گرفت

 

                               با بال اون فرشته ها تو آسمون پر می زدیم

 

                               تا  شهر بی ستاره ها به آرومی پر می زدیم   


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 2 خرداد1387 در ساعت: 11:4
|+|

مرا ببخش
 

مرا چون عاشقت بودم ببخش

 

مرا چون رهسپار شهر چشمانت بودم ببخش

 

مرا چون زنده با عطر نفس هایت بودم ببخش

 

مرا چون دیوانه وار دوست دارت بودم ببخش

 

من را ببخش چون تا سحر توی رویا بوسه بر رویت زنم

 

من را ببخش چون تا سحر توی رویا شانه بر مویت زنم

 

من را ببخش چون تا سحر توی رویا سرخاب بر گونه هایت می زنم

 

من را ببخش چون تا سحر توی رویا حرف با چشمانت می زنم

 

من را ببخش هر چند دیگر محکوم شدم

 

زندانی غم تو تا آخر عمرم شدم

 

من محکوم همکاری در راه عشق با قلبم شدم

 

ای دریغا عاشقت تا نهایتم شدم

 

مرا گله از این سرنوشت نیست

 

مرا گویی تورا لیاقت نیست

 

مرا جایی در شهر چشمانت نیست

 

من را ببخش گویی برگ ورودی برای من به راه قلبت نیست

 

کي اشکاتو پاک ميکنه


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 21 اردیبهشت1387 در ساعت: 13:8
|+|

خانه ام بي آتش

خانه ام بي آتش
دستهايم بي حس و نگاهم نگران
مي تواني تو بيا سر اين قصه بگير و بنويس
اين قلم؛ اين کاغذ؛ اينهمه مورد خوب
راستش مي داني طاقت کاغذ من طاق شده
پيکر نازک تنها قلمم ؛زير آوار غم و درد  خرد شده
مي تواني تو بيا سر اين قصه بگير و بنويس
مي تواني تو از اين دنياي وحشي بنويس
من دگر خسته شدم
راست گفتند مي شود زيبا ديد؛ مي شود آبي ماند
اما ... تو بگو ؛گل پرپر شده  زيباييست؟! رنگ مرگ عشق آبيست؟
مي تواني تو بيا؛ اين قلم ؛ اين کاغذ
بنشين گوشه دنجي و از اين شب بنويس
بنويس از کمر بيد شکسته ؛ و يک پنجره ساکت و بسته
هر چه مي خواهي از اين صحنه به تصوير بکش
صحنه ئ پيچش يک پيچک زشت
جرئتش را داري که ببيني قلمت مي شکند؟
کاغذت مي سوزد؟
من دگر خسته شدم. مي تواني تو بيا
اين قلم؛ اين کاغذ؛ اينهمه مورد خوب
من دگر خسته ام از اين تب و تاب
تو تواني بنويسي بر آب؟

 


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: یکشنبه 25 فروردین1387 در ساعت: 17:57
|+|

زندگی

         

زندگي گل زردي است به نام غم


فرياد سياهي است به نام آه


رشته کوهي است به نام آرزو


و رودخانه اي است به نام عشق


که به درياي صفا مي ريزد


زندگي يعني عشق، محبت، اميد و آرزو


که در آخر به بياباني به نام وداع منتهي مي شود


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 24 فروردین1387 در ساعت: 13:53
|+|

آسان تر

وقتی كسی رادوست داری،

گفتن آسان تراست،

شنيدن آسان تراست،

بازی كردن آسان تراست،

كاركردن آسان تراست.

ووقتی كه كسی تورا دوست دارد،

خنديدن آسان تراست.

واگر تنهای تنها باشی،

به مرگ فكركردن ازهمه چيزآسان تراست


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 24 فروردین1387 در ساعت: 13:26
|+|

..:: میسوزی . باشد بسوز .اما .. ::..

پروانه عشق

 

تو ای پروانه وجودم .. یادت می آید  که چگونه با آتش سکوتش تو را می سوزاند ..

یادت می آید آن روزها  که لحظه ای از او غافل نمی شدی ..

یادت می آید خنده هایش را

گریه هایش را

تحمل شنیدن صدای لرزانش ..

اشکهایش را نداشتی انگار  ...

خنده هایش آرزویت بود مگر نه ؟

آری . آرزویم همین بود ولی ..

دیگر او نمی خواست که من باشم و  ..

او با من ما باشیم ...

من دیگر تاب پرواز نداشتم انگار..

هیچ ندیدم جز خویش  و

شعله ای که میسوخت مرا آرام آرام

 همان شعله میدانست انگار که من ..

تاب اینگونه سوختن ندارم ..

من همینم من همینو

به خویش میگویم ..

تو پروانه بودی و سرنوشتت همین بود .

آری ..


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 15 فروردین1387 در ساعت: 20:0
|+|

تو رو میخواستم

هرشب دعا میکردم تو رو تنها ببینم          بگم که آرزومه تو باشی همنشینم

                    ولی یه شب که دیدم با دیگری نشستی                                                    

گفتم تو هم خدایا دل منو شسکتی

من تو رو میخواستم چیزی نگفتم                                     

دلم میخواست که اول از تو میشنفتم

ولی سکوت راه منو تورو جدا کرد             غرور بی جا عشق رو هم فدای ما کرد         

                                         هرشب دعا میکردم تو رو تنها ببینم        

             بگم که آرزومه تو باشی همنشینم

                    ولی یه شب که دیدم با دیگری نشستی  

گفتم تو هم خدایا دل منو شسکتی                                       

هر دو رفتیم خونه ساختیم از عشق هم دل کندیم  

تو دست ما حلقهء زر دیگه افسوس پابندیم           

                 

هرشب دعا میکردم تو رو تنها ببینم          بگم که آرزومه تو باشی همنشینم

                    ولی یه شب که دیدم با دیگری نشستی                                                    

گفتم تو هم خدایا دل منو شسکتی

من تو رو میخواستم چیزی نگفتم                                     

دلم میخواست که اول از تو میشنفتم

ولی سکوت راه منو تورو جدا کرد             غرور بی جا عشق رو هم فدای ما کرد

 حالا همدیگرو دیدیم که خیلی دیر                          از کار سرنوشت آدم خندش میگیره

تو یاد ما خاطره ها زنده می مونه                             شاید که قسمت هیمنه خدا میدونه


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: یکشنبه 11 فروردین1387 در ساعت: 18:37
|+|

كلمه هايمان را كاشتيم
كلمه هايمان را كاشتيم
تا در جلگه هاي فردا قد بكشند.
واژه هايمان را آويخته ي باد كرديم
تا در بالادست،
به درك درستي از پرواز برسند.
شعرهايمان را ـ با قاطعيت ـ
به جرسي سنگي بدل كرديم
تا در بلنداي كوهها
تاريخي زنده به جنبش درآيد.
اما، حيفا و دريغا!
دشتهايمان را چونان كاغذ برگ ها سوزاندند
آسمانمان را در قفس كردند
و كوههايمان را ترور كردند
 
 

نويسنده: چشمک ستاره مورخ: یکشنبه 11 فروردین1387 در ساعت: 10:5
|+|

سکوت وقدمهایم

 

قدم هايم ميگويد با من... گويي آنها هم تنهايند
كه ديگر نيست در كنارشان قدم هايش... آن آشنا را ميگويم  
صداي سنگينيست براستي اين صداي سكوت
و چه قريب و آشنا
مدتيست ذهنم و البته قدم هايم آشنايند با اين با اين صدا
گرم و پر از انگيزه ...براي گفتن رازهايي...و البته رازهايش با كلام توصيف نميشود
همچنان كه درد هايش ...و زخم هايش
راستي سكوت چه رنگي دارد ؟
نه ...رنگ ها هم نميتوانند جلالش را توصيف كنند
قدم هايم هم سكوت كردند ...در پاسخ به اين سوال ...من كه جاي خود دارم
حالا ديگر اين دو رفيق شده اند ...گويي هزار ساليست كه آشنايند
سكوت و قدم هايم را ميگويم
بعد از ظهري...گرم گرفته بودند ...زيبا و صميمي
كه آدم بهشان حسودي ميكرد
قدم هاي آن آشنا جايشان را به سكوت داده اند ...ديگر رسم روزگار است
ما كه تنهاييم ...لااقل او آشناي جديدي دارد
قدم هايم را ميگويم 
 
 

نويسنده: چشمک ستاره مورخ: یکشنبه 11 فروردین1387 در ساعت: 9:55
|+|

می دونم می خوای بری
 
 

می دونم می خوای بری منو تنها بذاری

می دونم چشات می گن دیگه طاقت نداری

می دونم خسته شدی مرغ پر بسته شدی

دیگه تو بال و پری واسه پرواز نداری

می دونی رفتن تو توی تقدیر منه

گریه های بی صدا سهم فردای منه

می دونی اشکای من مثل بارون می بارن
 
آخه تو که نباشی دیگه مانع ندارن

نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 8 فروردین1387 در ساعت: 16:34
|+|

تو و من
گر توگرفتارم کنی

                     من با گرفتاریس خوشم

گر تو خوار چون خارم کنی

                   ای گل بدان خواری خوشم

والاترین گوهر تویی

                    داروی جان پرور تویی

درمان دردم گر تویی

                   در کنج بیماری خوشم

روزی اگر کامم دهی

                 یا آنکه دشنامم دهی

با این خوشم با آن خوشم

                با هر چه خوش داری خوشم


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 8 فروردین1387 در ساعت: 16:29
|+|

مرگ

هرگز از مرگ نهراسیده ام
اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود
هراس من _باری_ همه از مردن در سرزمینی ست
که مزد گورکن
از بهای آزادی آدمی
افزون باشد

جستن
یافتن
و آن گاه
به اختیار برگزیدن
و از خویشتن خویش
بارویی پی افکندن_

اگر مرگ را از این همه ارزشی بیشتر باشد
حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: سه شنبه 6 فروردین1387 در ساعت: 6:42
|+|

اى کاش
I Love You So Much

اى کاش در آن لحظه که تقدیم تو شد هستى من 

           مى سپردم که مراقب باشى جنس این جام بلور است 

                                                       پر از عشق و غرور است 

                                                                           مبادا بازیچه شود مى شکند.


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 7:4
|+|

کاش میدونستی
کاش میدونستی چه قدر دوستت دارم...

چه قدر برات ارزش قائلم..

و چه قدر دلواپستم..

ای کاش خیلی چیزا رو میدونستی،

شاید اون موقع همه چیز فرق می کرد.

کاش می شد از نزدیک اینو میگفتم

اما نمیشه پس همین جا میگم

عزیزم دوست دارم


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 7:3
|+|

گفتم گفتی

گفتم تو را نبخشم گفتی که بیگناهم

اما چرا برایت بیگانه شد نگاهم

در روزهای شیرین همواره با تو بودم

با من چرا نماندی در شب سیاهم

تصویر آخرین نگاهت رو برای همیشه توی ذهنم نگه میدارم

همه ی اشکایی رو که به خاطر تو ریختم تو صندوق میزارم

و هر روز اسمت رو روی دیوارای عالم می نویسم.....


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 7:1
|+|

لمس کن

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم

تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست.

تا بدانی نبودنت آزارم میدهد.

لمس کن نوشته هایی را که لمس نشدنیت و عریان.

که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد...

لمس کن گونه هایم را که خیس است و پر شیار.

لمس کن لحظه هایم را....

تو یی که می دانی چقدر عاشقت هستم..

لمس کن این با تو بودن ها را...

لمس کن...


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 6:55
|+|

سوگند

mahmood

سوگند به موی تو که از کوی تو رفتیم

از کوی تو آشفته تر از موی تو رفتیم

بگذار بمانند حریفان همه چون ریگ

ما آب روانیم که از جوی تو رفتیم

وصل تو به آن منّت جانکاه نیرزد

تا دوزخ هجر تو ز مینوی تو رفتیم       

چون آن سخن تلخ که ناگاه شبی رفت       

   از آن لب شیرین ، سخنگوی تو رفتیم          

   انصاف محبّان چو ندادی به محبّت     

 چون شاخص میزان ز ترازوی تو رفتیم      

  زین بیش نماندیم که آزار تو باشیم    

چون عاشقی و دوستی از خوی تو رفتیم     

این راه خم اندر خم چون موی سیه را   

   بی مرحمت روشنی روی تو رفتیم


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 6:47
|+|

می روی

mahmood

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران


رفتم از کوي تو، ليکن عقب سر نگران


ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما کردي


.......................تو بمان و دگران ، واي به حال دگران

 


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 6:45
|+|

با من از عشق بگو

mahmood

 

با من از عشق بگو

تا مرز جنون هم سفرم کردی

با حرم نگات خاکسترم کردی

با من از عشق بگو

ای آشفته مو آشفته ام کردی

بی رنگیم رو دیدی باورم کردی

با من از عشق بگو

راز سبز جنگل در چشمان توست

رنگ سرخ مهتاب بر لبان توست

با من از عشق بگو

خون چشام ، پرتوی نگام مال تو

پاکی و صفام ، شوق خنده هام مال تو

با من از عشق بگو

لحظه تو چشمای تو گم شدن مال من

حس خوندنم ، گرمی صدام مال تو

با من از عشق بگو


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: دوشنبه 5 فروردین1387 در ساعت: 6:42
|+|

عشق

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟.... گفت آغازش سراسر بندگيست.... گفتمش پايان آن را هم بگو.... گفت پايان همه شرمندگيست.... گفتمش درمان دردم را بگو.... گفت درماني ندارد بي دواست.... گفتمش يک اندکي تسکين آن.... گفت تسکينش همه سوز …. فنا ست نيکوست


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 10:10
|+|

بهانه ی عشق
بهانه ی عشق چیست بجز عشق

بهم رسیدن یعنی آغاز

با هم ماندن یعنی زندگی

زنگی با عشق یعنی کامیابی

 


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 9:1
|+|

سیاوش نامه
 
پشت قاب شيشه پنجره اي که شباي منو با خود مي بره
جايي که گذشته هام مثل تصوير از تو باغش مي گذره
پشت قاب بي نفس مثل او پرنده که دلش گرفته تو قفس
مثل يه حقيقت رفته به باد منو با خود ميبره مثل يه رويا توي خواب
شهر من من به تو مي انديشم نه به تنهايي خويش
از پس شيشه تو را مي بينم که گرفتي مرا در بر خويش
من وضو با نفس خيال تو ميگيرم و تو را مي خوانم
و به شوق فردا که تو را خواهم ديد چشم به راه مي مانم
تن من پاره اي از آن تن توست
و قشنگترين شباي پر ستاره شب توست

نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 6:42
|+|

ای غم من

روان پرور بود خرم بهاری
 که گیری پای سروی دست یاری
و گر یاری ندارد لاله رخسار
بود یکسان به چشمت لاله و خار
چمن بی همنشین زندان جانست
 صفای بوستان از دوستان است
غمی در سایه جانان نداری
 و گر جانان نداری جان نداری
بهار عاشقان رخسار یار است
 که هر جا نوگلی باشد بهار است


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 6:39
|+|

برهوت
برهوت
می دانم

نه تک درختی می توانم بود
 در خشکی کویر
 و نه
 پرنده ی تنهایی
در تنگی قفسی
و نه ترانه ی کوچکی
در خالی فضایی
من درختی هستم
 که به عشق جنگلی روییده ام
 پرنده ای هستم
 که به شوق پرواز آمده ام
 ترانه ای هستم
 که به شور شنیدن زاده ام
 در این برهوت
 در سرزمینی که
 با داغ هزار شعله ی زخم
 مرا می سوزانند


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 6:37
|+|

حرف آخر
حرف آخر

دستای تو

 بی تو خودمو
 تک و تنها می بینم
هر جا که پا می ذارم
تو رو اونجا می بینم
یادمه چشمای تو
 پر درد و غصه بود
قصه ی غربت تو
قد صد تا قصه بود
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه
تو برام خورشید بودی
توی این دنیای سرد
گونه های خیسمو
دستای تو پک می کرد
حالا اون دستا کجاست
اون دو تا دستای خوب
چرا بی صدا شده
لب قصه های خوب
من که یاور ندارم
اون همه خاطره مرد
عاشق آسمونا
پشت یک پنجره مرد
 آسمون سنگی شده
 خدا انگار خوابیده
 انگار از اون بالاها
 گریه ها مو ندیده
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 6:36
|+|

مهتاب
مهتاب
 
بی تو مهتاب شبی از ان کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم ان عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه جانم گل یاد تو در خشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید
یادم امد که شبی با هم از انکوچه گذشتیم
پرگشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی برلب ان جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
اسمان صاف و شب ارام
بخت خندان وزمان ارام
خوشه ماه فروریخته در اب
شاخه های دست براورده مهتاب
شبو صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به اواز شباهنگ
یادم اید :تو به من گفتی
از این عشق حذر کن
لحظه ای چند براین اب نظر کن
اب ایینه عشق گذران است
باش فردا که دلت با دگران است
تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن
با تو گفتم حذر از عشق ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم
نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پرزد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم
باز گفتم که :توصیادیو من اهوی دشت
تا به دام تو درافتم همهجا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم نتوانم
اشکی از شاخه فروریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید
یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندو کشیدم
نگسستم نرمیدم
رفت در ظلمت غم ان شب و شب های دگر هم
نه گرفتی دگر از عاشق ازرده خبر هم
نکنی دیگر از ان کوچه گذر هم .........
بی تو اما به چه حالی من از ان کوچه گذشتم

نويسنده: چشمک ستاره مورخ: شنبه 3 فروردین1387 در ساعت: 6:35
|+|

سال نو مبارک


نويسنده: چشمک ستاره مورخ: پنجشنبه 1 فروردین1387 در ساعت: 8:0
|+|

کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
www.j28.biz & www.TakTemp.com & www.j28.ir

چشمک ستاره


چشمک ستاره





درد و دل


آثار بجا مانده از يك عاشق :


نويسنده :


دوستان


دوستان عاشق


موضوعات :


آمار وبلاگ :

طراح قالب:


لوگوي دوستان


كد جاوا :

<-BlogPageTitle->
<-BlogPageContent->
نويسنده: چشمک ستاره مورخ: <-PostDate-> در ساعت: <-PostTime->
|+|

کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
www.j28.biz & www.TakTemp.com & www.j28.ir

language=javascript src="http://funy.parsaspace.com/linkbax/Box.js" type=text/javascript>